Love Finds A Way

(it is a song written by my heart)

Heart is beating

Falling in love

The fire is glowing more

Waking your slumbered heart

And nothing you can do

But to let it to show

Soul is flying

Feeling lightened

The wind is lifting you,

Is taking your loving soul

And nothing you can feel

But hearts want to tell.

Chorus:

Love has a power, can’t able to fight it

Love has a reason, heart could only know it

‘Coz the reason is love

No matter what walls you build

Love will penetrate

‘Coz love finds its way

Love finds a way.

Words are talking

Hearing music

Ocean is waving you

Is singing out Shakespeare’s words

And nothing you can hear

But hymns from within.

(Repeat Chorus)

Mind is asking

Searching answer

The earth is shaking you

Is kindling your weary mind

And nothing you can know

But love makes you do.

(Repeat Chorus)

  

The Desperate Letter of Selfish Humble Romeo

To My Dearest Juliet,

                You do not know how much you hurt me. I am so confused with a very big question of why you did it to me. Now, I want you to know what the feeling of the other side of me is – my side who cannot understand it all. Sometimes it is already tiring saying “I understand you” which in fact I do not. I contradict myself. How can I say I understand you well if I feel pain inside of me?

                You are right. This pain cannot be erased anymore. Only one thing could lessen this heartache. That is if you will remain at my side. Now do not even ask for freedom or break-up because I will never grant it to you again. At this time, you are my prisoner. I will never let you go. Selfish that I am, yes, I will accept it just to hold you in my arms forever, just to take care of you, just to possess you.

                Physically, I do not hold you but do not dare to escape because you do not know me yet. I was changed by what you did. Do not try to hurt me anymore because I do not know what will be happened to me and what can I do anymore.

                I am blaming myself. It seems that I let it to happen. I am not pleasing you to take care of my love; I am dictating you to do not do something which can break my heart again. You do not know me!

                Yes, this other side of me is hard-headed or hard-hearted somehow, but I do not understand this self because I could not deny the fact that I cannot leave you, be wrath on you, cannot let you go because still my true being dictates that I love you.

                Please! Better not to say you love me that to say it without proving it, without living with it. I cannot feel your love to what you say. It is a great absurdity.

                Do not extend it to my extent. Do not test me to my limit. I have limitation, of course, I have. You do not know me.

                Do not wait the time that you do not find me anymore to this humble and silent place, but in the place of insanity.

                Do not wait morning when you will wake up living in my revenge. Do hurt me again and you will taste my revenge. Do it again and you will see me lying on the redness of my blood.

                I will, I will revenge. I will feel revenged when you see me dead. My revenge is my death.

                Better to die than to live without you.

                Better to die than to see you flying away.

                I love you, Juliet!

                I will revenge till my grave.

                I will love you till my death.

Lovingly Yours,

Romeo

  

MAPAG-ALSANG PUSO

Grabeng lamig!

Hindi ko kaya…

Nandito na nga ako sa isang tabi.

Nakasuksok.

Nakatikom ang katawan.

Balot na balot na nga ako.

Pero ‘ramdam ko’y hubo’t hubad ako.

Grabeng lamig talaga.

Tumatagos hanggang buto.

Pati tuhod ko’y nangangatog.

Grabe pang bilis ng tibok ng puso ko.

At ang lakas na parang kinakalabog ang aking dibdib.

Naririnig ko pa nga.

Parang kalooban ko’y nabibingi.
Bog! Bog! Bog!

Lakas talaga!

Bakit kaya?!

Para akong kinakabahan

Pati nga paghinga ko’y apektado.

Kinakapos.

Parang ang hangin ay ginagapos.

Nakaupo lang naman ako.

Pero para akong pagod na pagod.

Kaya lang isip ko’y hindi mapakali.

Kaya rinamdam ko muli…

Kung ano bang nais iparating…

Nang kaguluhan sa kalooban.

Hanggang sa maramdaman ko.

Nasa puso ko pala’y…

May isang damdaming nakatago…

‘Di mailabas…

“Di maisabi…

Dahil nahihiya ang bibig…

Dahil nababato ang katawan sa pagkilos…

Kaya nagmistulang tibok…

Na nais pumakawala…

Sumabay pa sa lamig ng simoy ng hangin ngayon…

At sa sobrang lamig,

Ang tibok na ‘yon ay nagmistulang yelong

Nagpapabigat sa aking damdamin…

Mahirap talaga ‘pag puso’y pinigilan…

At taguin ang tunay na nararamdaman…

Dahil gagawa ito ng paraan…

Na ika’y pasakitan…

Isang pag-aalsang lalaban sa iyong sarili.

Paulit-ulit, paulit-ulit…

Hanggang sa maramdaman mo…

Ang galit ng iyong puso sa iyong sarili…

Dahil inalisan mo siya ng kalayaang…

Magpahayag!!!

Paulit-ulit, paulit-ulit.

Hanggang maramdaman mo…

Ang pag-agos ng lamig sa iyong pisngi,

Pag-agos ng lungkot,

Pag-agos ng pilit-kumakawalang damdamin,

Pag-agos ng sakit, at…

Pag-agos ng hinanakit,…

          Hinanakit ng sarili sa sarili, at…

                   Hinanakit dahil sa kawalan ng pagkilos.

 Paulit-ulit, paulit-ulit.

Hanggang sa makita mo ang iyong sarili…

          …ang iyong sarili

                   …ang iyong sarili

                             …na lumaban para sa kanyang nararamdaman…

  

ISANG MADAMDAMING LIHAM

(Kaibigan, sana mabungkal mo ang tunay kong damdamin na nais iparating. Umaasa ako, kaibigan!!!)

Kaibigan,

Dahil sa pag-ibig

Nais kong ibahagi ang abot-langit kong nararamdaman.

Hindi

Na nga kayang ipaliwanag ng mga salita na

Ako

Ay lubhang

Maligaya.

Labis-labis ang sarap ng pag-ibig. Di mo mapapansin

Ang sakit! Nais kong isigaw

Ang umaapaw kong kasiyahan

Mula sa kaibuturan ng aking puso.

Dito’y walang puwang

Ang sakit! Kung pwede lang

‘Wag nang matapos ang buhay ko. Tumigil n’ang lahat, wag lang

Tumigil ang tibok ng puso ko.

Lilipad na kami sa paraiso ng pag-ibig

Para makalaya na

Kami sa limitasyon ng mundo. Siya lang at

Ako sa

Lugar ng pag-ibig. Walang puwang doon ang

Pagluha at pangungulila.

Napakasaya ko talaga. Hindi

Ramdam ng puso ko ang pagsisisi

At kailanman ay di ako magsisisi

Dahil siya ang aking inibig

Kaya di ako nahihiyang isigaw na

Mahal na mahal ko siya!

Ramdam kong mahal na mahal niya din ako

Sa kabila

Ng aking mga pagkukulang at

Ng mga ipinaramdam

Ko sa kanyang mga kapalaluan. Tinanggap

Niya kahit masakit sa damdamin. Ngunit

Dahil sa tunay na pag-ibig, walang puwang ang poot.

Di ko maitanggi sa sarili ko

Na tunay ngang mahina ako. Swerte ko nga, tanggap niya ako.

“:Kailangan ko siya dahil mahal ko siya.” Ngunit

Gusto ko ding ipagmalaki niya ako kaya

Babawi ako!

Magbabago ako para sa kanya.

Nais kong malaman mo, kaibigan na walang kasing sa-

Ya ‘pag kasama ko siya. Ligaya at ri-

Kit ang dulot ng pag-ibig niya. Bwe-

Nas nga ako sapagkat nararamdaman ko ito. Parang pan-

Sit ang pag-ibig

Nakakapahaba ng buhay.

Di ko na kaya

Na mabuhay na wala ang pag-ibig at

Ang ipinaparamdam niya sa akin

Na wagas na pagmamahal.

Natatakot na akong

Mawala pa siya sa akin. Ayaw ko nang

Umibig pang muli.

Ang isang “siya” ay sapat na sa akin.

Ayaw ko na kaibigan

Na humanap pa ng iba.

Ang pag-ibig na ito ay pinapa-

ngalagaan ko ng husto. Noon pa man, ito ay hin-

tay ko na

at ngayo’y laking ligaya ko nang dumating siya

sa buhay ko.

(Tapos niyo na bang basahin? Paano ka nakiisa sa aking damdamin? Nakangiti ba o may bahid nang lungkot? Paki-usap basahin mong muli sa paraang puso ko na ang kausap mo.)

(Basahin sa paraang una ang pangalawa at salit-salitang daanan ang mga salitang itinakip lamang.)

(Paki-usap, huwag nang baguhin ang dating anyo. Nariyan nakasalalay ang tunay na kahulugan ng liham na ito.)

  

Admirer’s Sonnet

When I saw your picture at the first time…

I taught I have seen my angel,

          Whose presence I long to see so long,

                    But I was wrong…

                             Coz’ that was only a mere heaven-sent portrait.

I taught I have heard a love song

          Which melody is lifting me up,

                    But it was not…

                             Coz’ that was only a special beat of my heart.

I taught I have touched the cloud nine,

          Where I am leaping in so much joy,

                    But I was wrong…

Coz’ that was only a whisper which waking me up from dreaming.

I taught I have smell the garden of roses,

          Which aroma embraces me softly,

                    But I was deceived…

Coz’ that was only a mere fragrance of petals of imagination.

I taught I have taste the sweetest cherry,

          Which kisses my lips, filled with hearts,

                   But I was awakened…

Coz’ that was only a foretaste of a sweet flying smile of illusion.

          I taught you were true…

                   But only a figure in a picture.

O angel, O precious, O beauty…

          A piece of art of a flashing light…

          A piece of photography taken by Mr. Cupid…

          An Obra Maestra of St. Valentine…

O princess, captured by a greatest photographer…

O my lady, imprisoned at the humble-colored paper…

          If only I know the way to help you to escape from that mystical photograph…

          If only I know the magic spell to cease the power of sorcery…

I will waste no time to grab you out from there…

I will do and find all means just to make these illusions be realized…

If only I could make your picture a person before me…

If only I could make these fantasy a reality…

          If only…

          If only…

What Heart Can Do?

Two hearts bind as one

Can make a loving butterfly, flying on high

Inspiring the world with their lovely wings

Showing that love is the everything

     
            Many hearts unite together

Can makes petals of a flower

Graciously dancing with the wind

Singing out that love is our real end.

One heart for everyone

Could define one as a man

Fulfilling God’s works in genesis

Creating man in the likeness of His.

“So what heart can do?” you asked

Simply painting smile, breaking mask

Simply raising white flag, ceasing war

Simply changing the world, building one just care.

Nang Mangarap Ang Kawal

Lumaki ako sa kaharian ng Ariania,

Kahariang sakop ng lupain ng Kabusao-an

Kaya nagtataka kung bakit puso’y nasa Shirledonia,

Kahariang sakop ng lupain ng Mambulao-an.

Naitakda na noon na ‘di ako kasama sa ipapadalang kawan

Ngunit kinalauna’y nakabilang sa mga kawan

Bilang tugon sa hinihinging tulong ni Reyna Lauren

Para sa dagdag bantay habang wala si Haring Ibayen.

Tadhana na nga ba ang nagtakda na magtagpo?

O ang mga batobalaning namamahay sa ‘ting mga puso

Na pilit kumakawala para hanapin ang kabiyak

At pagdikitin ng pag-ibig sa oras na mahanap.

Inaamin ko na hindi maikakaila ng aking puso na mahal kita

Mula ng ikaw ay matanaw sa kaharian ng Shirledonia

Subalit isang bagay ang gumugulo sa aking gunita

Na ako ay ‘di nararapat sa tulad mong maharlika.

Ang dugong bughaw na sa iyo’y nananalantay

Ay di kayang maarok ng tulad kong kawal lamang

Isang kabalyero lamang ako sa inyong kaharian

Na masaya ng panatilihin ang iyong kaligtasan.

Sa pagdalaw ng mga prinsepe sa inyong kastilyo

Ay ‘di ko mapigilan ang pagsusumamo

Subalit anong laban ng isang bantay lamang

Na sa tarangkahan ay dinadaanan lamang.

Mahal na prinsesa, paumanhin mo’y hinihingi ko.

Nang tahasan kong ipagtapat ang nararamdaman ko

At pasasalamat din sa konting patikim ng pag-asa

Ngunit sa nobela lang yata nagtatagpo ang langit at lupa.

Sa munting yakap ng malarosas mong pagmamahal

Kalawakan ng paraiso’y aking napuntahan

Subalit ang mga tinik unti-unti kong naramdaman.

Na tumatagos na rin sa aking katawan.

Kalasag kong ‘di mawasak ng espada’t palakol

Walang hirap na tinusok lamang ng taglay mong karayom

Katawan kong ‘di dati masugatan ni sa dakilang digmaan sa Merced

Ngayon, maging puso ko’y iginapos lamang ng mahinhin mong sinulid.

Ano pa nga ba’t si Haring Eros ay akin pang nakalaban

Nang kami ay magharap sa kaharian ng Mambulao-an

Kung pwede lang siyang pabagsakin sa karagatang na Bagasbas

Ngunit sadyang ‘di ko maitanggi ang kakaiba niyang lakas.

Ang akala ko’y kalakasan ko na ang aking kalasag

Na gawa pa sa gintong sa bundok Cabalquinto pa tinibag

Na regalo pa sa akin ng Mahal na Hari ng Shirledonia

Dahil sa aking katapatang pinamalas sa mg autos niya.

Ngunit paano ko maipagpapatuloy ang matapat na paglilingkod

Kung napabagsak na ako ni Haring Eros ng Lovania

Paano ko sasabihin ng buong tapang sa haring mahal

Na ibang katapatan na ang nais kong ialay sa anak niyang mahal.

Kaya masakit man sa loob komglumayong saglit

At bumalik sa kaharian ng aking pagkapaslit

Doon sa Ariania, magbabanat ng puso’t kalooban

Para sa muli nating pagkikita ay handa na sa bagong laban.

Kung ang kasamahan kong si Achilles, kahinaan niya’y talampakan

Akong si Juan ng Ariania, dibdib ang lupaypay

Kaya kalasag ko’y patung-patong para sa sapat na proteksyon

Ngunit laking kabaliwan ‘pagkat kay bigat makaahon.

Nababatid ko mahal na prinsesa, na ‘di ka pa handa ni sigurado

Sa mga salitang binibitiwan mo

Sana ay pagnilayan mo ang iyong nararamdaman

Bago mo bitiwan sa tapat mong kawal.

Pangarap kong hagkan ang malambot mong mga labi

Na sa hardin ng kalangitan, natatanaw kong lagi

At kung pwede lang mayakap ang iyong kagandahan

Para kahit saglit, pintig ng puso mo’y maramdaman.

Subalit sadyang pangarap na lang yata ang mga iyon

Kaya sa kaibigang hanging kasama mo sa lahat ng panahon

Nanakawin ko na lang ang mga yakap at halik niya sa’yo

Sa tuwing ika’y nahihimbing sa malalim at mapayapang gabi sa palasyo.

O maaari bang maimbitahan kang dumalaw sa aking panaginip

Magiging masaya na kahit paggising larawan mo na lang ang silip

Kahit na makasama ka lamang ng magdamag sa mundo ng pangarap

Subalit labis pa din ang pagpupumilit ng puso ko na ika’y mahanap.

O mahal na Prinsesa Ana ng Kahariang Shirledonia

Patawarin mo ang puso kong walang karapatang mahalin ka

O mahal na prinsesang natatangi sa aking puso

Hayaan mong akong magpaalam at sa kaharian ay saglit na lumayo.

O mahal na prinsesa ng puso kong umiibig

Kapag ako’y karapat-dapat na sa iyo, ako’y babalik

At sa panahong mabatid ko na tiyak ka na sa iyong damdamin

O prinsesa Ana, pangalan ko’y banggitin at ako’y darating.

Ngunit kung mapagtanto mo na ‘di ka nga nakatitiyak

Maaari ko bang malaman kung ka magaganyak

Para ramdamin nang kahit saglit ang pag-ibig kong wagas at dalisay?

At maaari ko bang malaman ang kasagutan bago man lang ako lumisan?

O Prinsesa Ana ng Kaharian ng Shirledonia

Sa kaharian ng puso ko ikaw ang reyna.

At ito naman ako, gising na nangangarap habang sa bitwi’y nakatitig

Na sana baling araw ako ang katabi mo sa trono ng pag-ibig.